Cerebrale Parese: een complexe keten van zorgverlening
Cerebrale Parese (CP) is een verzamelnaam voor houdings- en bewegingsbeperkingen
die het gevolg zijn van een verstoring in de ontwikkeling van de hersenen
rond de geboorte. Afhankelijk van de ernst van deze verstoring kan naast
houd ings-
en bewegingsbeperkingen ook sprake zijn van een ontwikkelingsachterstand
op psychosociaal gebied, spraak-/ gehoorstoornissen, slechtziendheid,
epilepsie etcetera.
Zo divers als de uitingsvormen van CP kunnen zijn, zo veelomvattend
is ook de zorgverlening rond deze aandoening. Vaak zijn velerlei verschillende
zorgverleners betrokken vanuit diverse (zorg-) instellingen, van ziekenhuis
en/ of revalidatiecentrum tot perifere fysiotherapiepraktijk, kinderdagcentrum
en/ of (speciaal) onderwijs (Zie illustratie; klik op de afbeelding
om te vergroten).
Verbetering van de transmurale communicatie
Om binnen deze complexe keten van verschillende zorgverleners en zorginstellingen
op het juiste moment de benodigde zorg te kunnen verlenen, is een goede
transmurale communicatie van groot belang (transmuraal: ‘over
de muren van een instelling heen’). Zowel tussen de betrokken
zorgverleners van verschillende instellingen onderling als tussen elk
van deze zorgverleners en de ouders/ patiënt.
Uit een inventariserende studie naar de huidige kwaliteit van de zorg
rond Cerebrale Parese in Nederland (Van der Salm, Maathuis & Van
Harten, 2001) bleek echter dat zowel ouders als betrokken zorgverleners
knelpunten in deze communicatie ervaren. Het CP Zorgketen onderzoek
is dan ook opgezet om tot verbetering te komen van deze transmurale
communicatie. Het onderzoek richt zicht hierbij op CP patiënten
van 4 t/m 8 jaar in de regio’s Amsterdam, Groningen en Enschede.
|